Leven! Na de diagnose dementie
Alzheimercafé
Het is niet niks als je te horen krijgt dat je een vorm van dementie hebt. Ook voor partners, kinderen en mensen die dicht om je heen staan is het schrikken. Vooral de eerste tijd na de diagnose kunnen mensen in een depressie raken, men ervaart angst om jezelf en je naaste kwijt te raken, dit is een zware tijd.
John Ekkerink, die gewerkt heeft als psycholoog bij de Waalboog vertelt in het Alzheimer café over hoe mensen toch weer het leven gaan oppakken. Hij zegt: vertel je familie, gezin, vrienden over de diagnose. Vraag hulp bij kleine dingen, blijf in contact met mensen om je heen. Voor de mantelzorger breekt er een intensieve tijd aan die met wat hulp en steun makkelijker vol te houden is. Het verloop van dementie is niet te voorspellen en zal goede tijden en slechte tijden kennen. 10% van de mensen heeft voortdurend last van de ziekte, 10% ervaart nauwelijks last. Na verloop van tijd wordt voor de meesten de last minder omdat er veel meer in het hier en nu wordt geleefd. Structuur en herhaling kunnen helpen om het dagelijks leven vorm te geven. Iets wat vroeger interessant was zal nu ook nog fijn zijn om te doen. De meeste mensen met dementie leven nog jaren thuis. Dit veranderd als de mantelzorger overbelast is of als het gedrag van de mens met dementie te moeilijk is om mee om te gaan. Als je alleen woont kun je je onveilig gaan voelen of erg angstig zijn, ook een reden voor een verhuizing naar een andere omgeving met meer zorg.
Voor de naasten, mantelzorgers heeft John de volgende tips: wees zo open mogelijk over de dementie, deel je zorg en bezorgdheid. Omgaan met dementie moet je leren en gaat met vallen en opstaan. Wees mild en zorg goed voor jezelf. Geniet van de dingen die wel kunnen, tel je zegeningen en probeer niet te blijven hangen in negativiteit.
De muziek kwam van de helft van duo ‘WoarumNie’.
