Een inkijkje in de wondere wereld van dementie
Een druk bezocht café op 12 juni j.l. in Millingen a/d Rijn, leverde een inspirerende en informatieve middag op. Walter Vrijsen, samen met gastacteurs Annet Kooijmans en Ineke Brok lieten zien hoe je een mens met dementie beter (niet) kunt benaderen. Er zijn 4 verschillende fasen. De 1e fase is de ‘bedreigde ik’. Soms heeft de ziekte dan nog geen naam. Mensen raken langzaam de grip over hun leven kwijt. Dat is ongemakkelijk, geeft ontkenning en onbegrip. Belangrijk is dat je het hen niet kwalijk neemt: ze kunnen er niks aan doen. Neem jezelf ook jouw frustratie, irritatie en onmacht niet kwalijk: ook jij bent maar een mens. Een greep uit de informatie. In communicatie: is dit belangrijk (om je gelijk te halen)? Voorkom faalervaringen. Dat versterkt frustratie en angst. Blijf mensen als volwassenen benaderen. Maak (oog-)contact. Ga in hun tempo mee .Aan de hand van korte scenes, lieten ze ook voorbeelden zien van de ‘verdwaalde ik’, de ‘verborgen ik’ en de ‘verzonken ik’. Al klopt niet wat de mens met dementie zegt, voor hun is het hun realiteit. Leidt mensen af als ze verstrikt raken in onmacht. Verleid ze zodat ze zich niet gedwongen voelen. Als er onrust is: kijk naar de prikkels én naar de omgeving. Is daar een oorzaak te vinden? Geef tijd om prikkels te verwerken. Niet alleen téveel prikkels, ook té weinig prikkels veroorzaken ander gedrag. De laatste herinnering verdwijnen het eerst en uiteindelijk zijn herinneringen uit de kindertijd wat blijft. Het is niet voor niets dat dementie vroeger ‘kindsheid’ werd genoemd. Wat blijft zijn ook gevoelens: een antenne ook voor de gevoelens van mensen om hen heen. Muziek van vroeger, foto’s: allemaal middelen om in contact te blijven. Walter heeft een zeer leesbare reader gemaakt met nog veel meer informatie dan zij in deze ene middag konden meegeven. Ook u kan de reader bestellen via mail adres: j.bekker@alzheimervrijwilligers.nl onder vermelding reader Walter Vrijsen.
